وصیت نامه گابریل گارسیامارکز

اگرپروردگار لحظه ای ازیادمی برد که آدمکی مردنی بیش نیستم وفرصتی ولو کوتاه برای زنده ماندن به من میداد،
ازاین فرصت به بهترین وجه ممکن استفاده میکردم.
به احتمال زیادهرفکرم را به زبان نمی راندنم،
امایقیناً هرچه رامی گفتم فکرمی کردم.
هر چیزی رانه به دلیل قیمت که به دلیل نمادی که بود بها می دادم.n

کمتر میخوابیدم و بیشتر رویا می بافتم؛زیرا در ازای هردقیقه که چشم می بندیم، شصت ثانیه نور از دست میدهیم.
راه را از همان جایی ادامه می دادم که سایرین متوقف شده بودند و زمانی از بستر برمیخواستم که سایرین هنوز در خوابند.
اگر پروردگار فرصت کوتاه دیگری به من می بخشید، ساده تر لباس می پوشیدم،
در آفتاب غوطه می خوردم و نه تنها جسم که روحم را نیز در آفتاب عریان می کردم.
به همه ثابت می کردم که به دلیل پیرشدن نیست که دیگر عاشق نمیشوند،بلکه زمانی پیر میشوند که دیگر عاشق نمیشوند.
به بچه ها بال می دادم، اما آنها را تنها میگذاشتم تا خود پرواز را فرا گیرند.
به سالمندان می آموختم با سالمند شدن نیست که مرگ فرا می رسد، با غفلت از زمان حال است.

چه چیزهاکه ازشماها{خوانندگانم}یادنگرفته ام…

یاد گرفته ام همه میخواهند برفراز قله ی کوه زندگی کنند و فراموش کرده اند مهم صعود از کوه است.
یاد گرفته ام وقتی نوزادی انگشت شصت پدر را در مشت می فشارد، او را تا ابد اسیر عشق خودمیکند.
یاد گرفته ام انسان فقط زمانی حق دارد از بالا به پایین بنگرد که بخواهد یاری کند تا افتاده ای را از جا بلندکند.

چه چیزها که از شمایاد نگرفته ام … .

احساساتتان را همواره بیان کنید و افکارتان را اجرا…
اگر میدانستم امروز آخرین روزی است که تو را می بینم، چنان محکم در آغوش می فشردمت تا حافظ روح تو گردم.
اگر میدانستم این آخرین دقایقی است که تو را می بینم، به تو میگفتم «دوستت دارم»
و نمی پنداشتم تو خود این رامی دانی.
همیشه فردایی نیست تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلت ها به ما دهد.
کسانی را که دوست داری همیشه کنار خود داشته باش و بگو چقدر به آن ها علاقه و نیاز داری.
مراقبشان باش.
به خودت این فرصت را بده تا بگویی:n

«مرا ببخش» , «متاسفم» , «خواهش می کنم» , «ممنونم»

و از تمام عبارات زیبا و مهربانی که بلدی استفاده کن.
هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد اگر افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری.
خودت را مجبور به بیان آن ها کن.
به دوستان و همه ی آنهایی که دوستشان داری بگو چقدر برایت ارزش دارند.
اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود و روز بی ارزشی خواهی داشت…

همراه با عشق.گابریل گارسیا مارکز.